Bloog Wirtualna Polska
Są 1 094 794 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Do wakacji zostało:

Ankieta

W wakacje:



Witaj! Jeśli SZUKASZ pomocy w: -języku polskim; -języku angielskim; -historii; -języku francuskim itp. TO TEN BLOG JEST DLA CIEBIE! - WIELE materiałów NIEZBĘDNYCH do matury; - LICZNE artykuły o szkole, maturze, sposobach nauki; - propozycje ROZWIĄZAŃ zadań DOMOWYCH; - SZLIFOWANIE języka angielskiego; - wypracowania; - referaty; -opracowania lekcji. PONAD 402000 WEJŚĆ! ZAPRASZAM KAŻDEGO DNIA! ODKRYJMY PIĘKNO NAUKI!

Język polski- Krzysztof Kamil Baczyński "Historia"- analiza i interpretacja.

środa, 23 marca 2011 21:06
Skocz do komentarzy

Wiersz ten napisany został w 1942 roku. Jak widać już z samego tytułu, jest to utwór zajmujący się kwestią historii, czyli zasadami, jakie rządzą ludzkim losem w dziejach. Również sytuacja, w jakiej znalazło się cale pokolenia poety zmusza go do tego, by zastanowić się nad historią jego rówieśników i jego samego.
W wierszu odnajdujemy dwa wątki: przywołuje on obraz powstań romantycznych (Arkebuzy dymiące jeszcze widzę, [...] ach, pułki kolorowe, [...] pożegnania wiotkie jak motyl świtu i rzęs trzepot, śpiew ptaka), a z drugiej strony jest aluzją do działań wojennych, jakie toczą się na terenie Polski – do wydarzeń jak najbardziej realnych i bliskich poecie (To krew ta sama spod kity czy hełmu / Czas tylko warczy jak lew / przeciągając obłoków wełną). Tą dychotomię podkreśla użyte przez Baczyńskiego słownictwo – arkebuzy (czyli dawna broń palna), rapier, kanonier – które w czasie II wojny światowej nie było stosowane.
Poeta zauważa jednak, iż historia się powtarza, jest cykliczna, a czas zachowuje się tak, jakby chciał zawrócić, choć nie ma takiej możliwości:
Czas tylko tak warczy jak lew
Przeciągając obłoków wełną.
Czas ciągle upływa, a sytuacja ludzi zdaje się pozostawać bez zmian:
To krew ta sama spod kity czy hełmu.
[...]
płacz, matko, kochanko, przebacz,
[...]
wy te same drżące u nieba,
wy te same róże sadzić jak głos
na grobach przyjdziecie [...].
Historia, choć się nigdy nie cofa, zatacza krąg, w którym spotyka się przeszłość z przyszłością. Wydarzenia i sytuacje minione mają swoje konsekwencje i reperkusje w teraźniejszości, przez co są stale obecne. Tym, co różni walki powstańcze od wojennej rzeczywistości, jest brak romantycznego mitu, który otaczał powstańców:
Ach, pułki kolorowe, kity u czaka,
Pożegnania wiotkie jak motyl świtu
I rzęs trzepot, śpiew ptaka,
Pożegnalnego ptaka w ogrodzie.
Poeta zdaje sobie sprawę, iż wojna nie jest wcale romantycznym uniesieniem, tylko okrutną walką, że nie anioł, nie anioł prowadzi. Pokazuje też, iż przelewana za wolność krew ma zawsze tą samą wartość:
krew ta sama spod kity czy hełmu.
Tak samo, jak romantyczni powstańcy, umierają teraz młodzi wojenni bohaterowie:
Jak noże
Giną w chleb pogrążone – tak oni
Z wolna spływają. Piach ich pokrywa.
Nad współczesną historią zaś unosi się duch dawnych czasów, zwycięstw i bohaterów:
Jeszcze słychać śpiew i rżenie koni.
Wiersz jest ubogi w środki stylistyczne, wśród zastosowanych przez poetę odnajdujemy: porównania (róże sadzić jak głos na grobach, dzbany wrzące jak usta), epitety (arkebuzy dymiące).
-
Jak już sam tytuł wskazuje autor w swym utworze powraca do przeszłości, i tej niedawnej, i tej dalekiej. Jest to historia walk, żołnierzy walczących i ginących za swą ojczyznę. Autor opisuje wygląd tamtejszych wojsk, oraz atmosferę w jakiej ludzie wyruszali w bój. To pożegnanie nazywa lekkim jak "śpiew ptaka". Głównym motywem utworu jest zjawisko cykliczności przemijającego czasu. Wojna o Polskę wpisana jest w karty historii już od zamierzchłych czasów i utrzymuje się na nich aż do XX-go stulecia. Czy to wieki czy kilkadziesiąt lat temu Polacy tak samo wyruszali do walki, mieli ten sam cel: wyzwolić Polskę z rąk agresora. Różniły się tylko mundury i sposoby walki, lecz krew przelewana za ojczyznę wciąż była ta sama. Zmieniała się także świadomość ludzi. W dawnych czasach wyruszano na wojnę przy odgłosach trąb, wesołych pieśni, tak jakby wynik bitwy był już znany. W latach późniejszych ludzie dostrzegali słabości swego kraju. Szli na wojnę ze świadomością, że każdy następny dzień może być ich ostatnim. Jednak ta świadomość nie powstrzymywała ich przed wyruszeniem, często wręcz odczuwali dumę, że przeleją krew za ojczyznę. Jest ważne również to, że duch minionych dni nie zaginął, jest obecny nadal w czasach dzisiejszych. Jest to dla Polaków powód do dumy, gdyż dzięki poświęceniu sie wielu milionów żołnierzy nasz kraj nie zniknął na zawsze z map Europy.
-
Wiersz „Historia” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego jest liryką bezpośrednią. Podmiot liryczny wyraża się w pierwszej osobie liczby pojedynczej prezentując swoje uczucia związane z II wojną światową. Podmiot był najprawdopodobniej żołnierzem walczącym w szeregach armii polskiej, gdzie z bliska zobaczył i przeżył to co spotkało młodych ludzi walczących w obronie swojej ojczyzny.
„Ja” liryczne marzy, że to wszystko, co go spotkało jest już przeszłością, że jest już po wojnie: „Arkebuzy jeszcze widzę,/ jakby to wczoraj u głowic lont spłonął”. Bardzo tęskni za domem rodzinnym, chciałby żeby wojna się skończyła. Opisuje jak wyobraża sobie krajobraz powojenny: „i kanonier jeszcze rękę trzymał,/ gdzie dziś wyrasta liść zielony./ W błękicie powietrza jeszcze te miejsca puste,/(...) gdzie teraz dzbany wrzące jak usta pełne,”. Podmiot porównuje marzenia do krwi: „bo marzyć to krew,/ to krew ta sama spod kity czy hełmu.” Jedyną przeszkodą na drodze do szczęścia i wolności jest czas i jednocześnie tylko on może im pomóc w odzyskaniu tych wartości: „Czas tylko tak warczy jak lew/ przeciągając obłoków wełną.’
Podmiot liryczny prosi matkę i kochankę, aby mu przebaczyły, iż opuścił je, aby walczyć za ojczyznę. Pomylił się, myślał, że anioł będzie sprawował nad nim opiekę, będzie kierował jego czynami. Niestety, jego postępowaniem kierowała żądza odzyskania wolności i zapewne był gotowy walczyć z każdym, aby spełnić swoje marzenie: „Płacz, matko, kochanko, przebacz,/ bo nie anioł, nie anioł prowadzi.” Poprzez powtórzenia tych samych słów „ja” liryczne zwraca uwagę na emocje związane z opisywaniem zajęć, które będą wykonywać kobiety, matki i kochanki, gdy ich syn i mężczyzna zginie w czasie walk. Uczestnik walk wybiega w przyszłość, zapowiada jak będzie wyglądało życie kobiet, kiedy walki już się skończą: „Wy te same drżące u nieba,/ wy te same róże jak głos/ na grobach przyjdziecie i dłonią/ odgarniecie wspomnienia i liście”.
Zastosowanie powtórzeń słów: „Idą, idą pochody, dokąd idą” podmiot zwraca uwagę na ciężką dolę wszystkich ludzi, a zwłaszcza żołnierzy. Metafora „prowadzi jak wygnańców łaski/ ląd krążący po niebie. A może/ niebo po lądzie” przedstawia to, iż w niedoli ludzi towarzyszy im i niebo, i ziemia. Ziemia sprawia, że ludzie przemijają, znikają pod nią: „A może/ niebo po lądzie dmące piaskiem/ tak kształt zasypuje. Jak noże/ giną w chleb pogrążone – tak oni z wolna spływają. Piach ich pokrywa.” Śmierć tych wszystkich ludzi wydaje się bohaterowi wydarzeń bardzo bliska i niekończąca, mówi: „Jeszcze słychać śpiew i rżenie koni.”
„Historia” Baczyńskiego jest pełna marzeń i przypuszczeń podmiotu lirycznego dotyczącymi przyszłości. Przyszłości niezbyt odległej, bo miał on nadzieje, że wojna niedługo się skończy. Opisuje, jak wyobraża sobie świat po wojnie. Wie, iż wielu ludzi zginie, a ich rodziny będą z tego powodu cierpiały. Nie łudzi się, że będzie inaczej, ale ma nadzieję, iż świat szybko wróci do normy, a poległych żołnierzy, będą pamiętały i odwiedzały na grobach ich matki i kochanki. „Ja” liryczne uważa, że wszystkie wydarzenia są wywołane przez czas. Kiedyś nadejdzie chwila, kilkadziesiąt lat po wojnie, że stanie się ona historią i do historii przejdą ludzie, którzy w niej uczestniczyli. Pozostaną tylko wspomnienia bliskich im osób.

Podziel się
oceń
0
0



Więcej na ten temat


środa, 23 kwietnia 2014

Licznik odwiedzin:  641 880  

Wyniki ankiety

W wakacje:

Jestem cały czas w domu.: 36%
Wyjeżdżam.: 64%

Łączna liczba głosów: 8216

Kalendarz

« kwiecień »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
282930    

O mnie

Zareklamuj swojego bloga!

O moim bloogu

Jeśli chcesz być na bieżąco, kliknij "LUBIE TO".

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 641880
Punkty konkursowe: 0
Bloog istnieje od: 1377 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl